inadına yaşamak..

blogun adı bu..
bir süredir ölümü daha sık düşünür oldum.tanıdıklarımın ,bildiklerimin ölümü arttıkça oldu bu galiba. aslında eski işim gereği ölümle yaşamın arasında sık bulunuyordum ,alışmış olmak gerek değil mi?
alışılır mı?
insanoğlunun gücünün yetmediği tek şeye..
aslında bu adı koyarken pesimist bir düşünceyle yapmadım.
tam tersini hissediyordum.herşeye rağmen yaşamak ,yaşayabilmek ne güzel, demek içindi..
ama bugün önce ölümün soğuk yüzünü yazıcam..
güleser ölmüş..
böyle dedim edibe..ne kadar kolay çıktı ağzımdan.o iki kelime.
ismi ve yaptığı.
sanki kendi istemiş ölmeyi...
aslında böyle kullanmalı: güleserin ölmesi uygun görülmüş,o da kabul etmiş ya da etmemiş.. ama seçeneği yokmuş..
sonuçta güleser artık yok..
en son ne zaman gördüm,ne konuştuk,ona içten sarılmış mıydım?
hem bu güleser de kim?